Dit is het eerste artikel door Igor.
Ik heb met Beatrijs afgesproken dat ik voorlopig het weblog overneem. Het kost haar op dit moment te veel moeite om zelf te bloggen, dus doe ik het. Op die manier kunnen we tenminste familie en vrienden op de hoogte houden van de situatie. Ik zal proberen tenminste een paar keer per maand een update te plaatsen. Je kunt hier wel reacties achterlaten. Ze leest zelf nog van haar iPad, maar desnoods kan het ook voorgelezen worden.
Momenteel is de situatie is als volgt:
Tot nu toe is geen enkele chemokuur echt aangeslagen. De laatste week is de ziekte zelfs erger geworden en zijn er nog meer klieren opgezet. Er is nog één chemokuur beschikbaar die nog niet is geprobeerd. Maar dat is een hele agressieve chemo die tot gevolg kan hebben dat de zenuwen van de handen worden aangetast. Voor een edelsmid niet echt een prettig vooruitzicht, dus ziet ze daar erg tegenop. Haar arts heeft voorgesteld om deel te nemen aan een experimentele kuur die momenteel wordt getest. Dan wordt ze dus proefpersoon. De kans van slagen is niet erg groot. Maar in elk geval is dit een wat minder agressieve chemo. Bovendien biedt de 'klassieke' chemo ook geen enkele zekerheid.
Intussen is er opnieuw slecht nieuws. Momenteel werken haar darmen niet meer. Als gevolg daarvan is Beatrijs permanent aangesloten op buisjes en apparaten. De dokter zei dat ze niet verwacht dat het ooit nog goed komt met de darmen. Dat betekent dat Beatrijs, zelfs als de ziekte tot staan wordt gebracht, de rest van haar leven serieus gehandicapped zal zijn. Ze zal altijd afhankelijk blijven van toestellen en medicijnen. Zoiets als een nierpartient. Dat is natuurlijk een grote klap. Iedereen, Beatrijs voorop, zal nog moeten wennen aan deze gedachte.
Beatrijs is erg uitgeput en heeft weinig energie. Ze zal dus niet altijd mensen kunnen ontvangen. Niettemin is het heel prettig als mensen van zich laten horen. Het is een goed idee om even iets af te spreken alvorens naar het ziekenhuis te gaan. Per telefoon is Beatrijs nu nauwelijks bereikbaar. Het eenvoudigst is om even te mailen naar beatrijs@sselbergs.nl. Zo'n mail komt ook terecht bij Sjoera en Leo die bijna dagelijks aanwezig zijn. Als Beatrijs niet kan antwoorden doen zij het wel.
Ze ligt nu in haar eigen kamer, nr 663 in het St Vincentius Hospitaal, St Vincentiusstraat 20, 2018 te Antwerpen. Er is nog een hele muur die behangen kan worden met kaartjes, tekeningen en posters...
Ook al is het lichaam onwillig, geestelijk is Beatrijs nog krachtig. Vaak is ze suf van de morfine. Maar op heldere momenten zie ik bij haar een nieuwe kracht die ik nog niet kende. Waar Beatrijs vroeger nog al eens tegen de stroom op roeide, is ze nu meer in harmonie met de omstandigheden. De woede, die vroeger soms dicht onder het oppervlak lag, lijkt vervangen door rust. Natuurlijk heeft ze haar ups en downs, maar gegeven de omstandigheden vallen die alleszins mee.